Putlar, Allah’tan başka ibadet edilen her şeyi ifade eden genel bir isimdir. Tarihte taş, ağaç, güneş, ay, yıldız, evliya kabirleri, liderler, ideolojiler ve hatta insanın kendi nefsi bile put hâline gelebilmiştir. Kur’ân-ı Kerîm, peygamberlerin büyük çoğunluğunun ilk davetini “Lâ ilâhe illallah” yani bütün putları reddedip yalnız Allah’a kulluğa yönelmek olarak anlatır.
Putperestlik çoğu zaman bir anda ortaya çıkmamış; sevgi, saygı ve hatırayı yaşatma gibi görünüşte masum gerekçelerle, zamanla ibadete dönüşmüştür. Nûh kavminin salih kimselerin heykellerini yapıp sonradan onlara tapması bu sürece ibretli bir örnektir.
Müslüman, önce kalbinden tüm putları temizlemeli; sonra dış dünyadaki şirk unsurlarıyla ilmî ve hikmetli bir mücadele yürütmelidir. Asıl düşman taş parçaları değil, onları ilahlaştıran anlayıştır.