Nemrut, Hz. İbrâhim aleyhisselâm döneminde yaşamış zalim bir hükümdar olarak anlatılır. Kendini ilah ilan etmiş, insanlar üzerinde mutlak bir hâkimiyet kurmaya çalışmış, Allah’a iman edenleri aşağılamıştır. İbrâhim aleyhisselâmın tevhid davetine karşı çıktığı için Kur’ân’da “rabliği sahiplenmeye kalkan” tipin sembolü hâline gelmiştir.
Rivayetlerde, İbrâhim aleyhisselâm ile Nemrut arasında geçen tartışmada, İbrâhim’in “Rabbim hayat verir ve öldürür” sözüne karşılık Nemrut’un iki mahkûmu getirip birini serbest bırakıp diğerini öldürdüğü; böylece ilahlığı kendine nispet etmeye kalktığı anlatılır. İbrâhim aleyhisselâm bunun üzerine “Allah güneşi doğudan getiriyor, haydi sen de batıdan getir” diyerek onun aczini ortaya koymuştur.
Nemrut kıssası, güç ve otoriteyi kendinden bilen her diktatör için bir uyarıdır. Müslüman ise her türlü siyasi gücün, servetin ve makamın sadece bir emanet olduğunu, gerçek hükümranlığın yalnız Allah’a ait bulunduğunu bilir.