Ebû Cehil (Amr b. Hişâm), Mekke döneminde Hz. Peygamber’e en şiddetli düşmanlık eden isimlerin başında gelir. Asıl lakabı “Ebû Hakem” iken, gerçeğe karşı direnişi ve inadı sebebiyle müminler tarafından “cehaletin babası” anlamında Ebû Cehil diye anılmıştır.
Kur’ân’ın üstün edebî üslubunu ve Peygamberimizin doğruluğunu inkâr edemeyecek kadar zeki olmasına rağmen, kabile asabiyeti, ekonomik çıkarları ve kibri sebebiyle İslâm’ı reddetmiştir. Müslümanlara uygulanan boykotun, işkencelerin ve Bedir Savaşı’nı körükleyen kışkırtmaların baş aktörlerindendir.
Ebû Cehil, akıl ve imkân sahibi olduğu hâlde çıkarı uğruna hakkı örten tipin sembolüdür. Bugün de İslâm’a karşı fikrî ve fiilî savaş açan, fakat gerçeği bilmezden gelen yapılar bu çizgiyi sürdürmektedir. Mümin, böyle bir akıbetten Allah’a sığınır.